Hayata Uyanmak

Hayata Uyanmak
Gözlerini yarı araladı uykusundan.
Yaşadığına emin olmak istercesine
Etrafına göz gezdirdi şüpheyle.
Oh dedi, bugünü de gördüm
Nasıl da gün doğmuş 
Güneş yükselmekte.
Yavaş yavaş hayat aktı bedenine
Alnındaki çizgilerden
Nasır tutmuş ellerine
Ilık ılık...
Hayat dedi, yaşamaya değer
Ve ben daha kaç gün görürüm
Bunu bilmem ama 
Bugün de ölmedim ya
Çok şükür buna. 
-Rukiye Uçar, 17 aralık 2018... 

Advertisements

Doğum

Doğduk, biz doğarken ana rahminden,
Sevinçten kimsenin aklına gelmedi ölen. 
Doğduk, hep hatırlamak için isim verdiler,
Ölenin adı neydi, var mıydı bilen?
Doğup, bin umutla, bir tohum gibi yeşerip
Sevinçle adım adım ölüme ilerlerken
Bir hayat hamlesiydi bizi yaşamaya iten.
Doğduk, biz doğarken ana rahminden
Farkettirmeden, usulca bir yıldız kaydı gökten...

-Rukiye Uçar, 6 Ocak, 2018, Cumartesi...

Yeni Bir Yıl

sarıışık

Uzun uzun baktı duvarlara
Uzun uzun, sarı fakat soğuk duvarlara
"Yaşlanıyorum" dedi, "yaşlanıyorum, soluyor güzelliğim."
Ceplerini yokladı, hüzünden, kederden, dertten 
Öteye birşeyler aradı, aradı
Ufalanmış umutlarını avuçladı
Sevdi, okşadı...
Yaslandı arkasına
Saati yokladı...
Saat yeni bir yıla bir var iken
Ömürden neler gitmişti, ve
Ne kadar kalmıştı geriye?..
Bilinmezi düşünmenin 
Ağırlığı çöktü omuzlarına
Kar da yağmıyordu artık
Çocukluğundaki gibi,
Soğuk yine aynı soğuktu oysa. 
Sanki dünya hızla değişiyordu,
Evler, hayatlar, insan suretleri
Soğukla birlikte, bir kendisiydi
Değişmeyen, hayata yabancı, hayata uzak.
Odası koca bir dünya oldu
Büyüdü, büyüdü
Kendisi ufaldı, ufaldı.
Önünde iki yol vardı: 
Ölüm ve uyku...
Ölmeyecekti, henüz değil, çünkü cebinde
Ufalanmış umut kırıntıları vardı hala.
Uykuyu seçti çaresiz
Ortalığı koyu bir karanlık aldı.
Kendini uykuya teslim ederken
Hayat hızla akıyor, 
Saat gece yarısını bir geçiyordu...

-Rukiye Uçar, 6 ocak 2018, Cumartesi...

Gün batımı ikiyüzlü biraz

Usul usul kaybolurken

Denizlerden öteye güneş 

Ayıplayı kapatırken karanlığıyla gece

İçini dehşetli bir ürpertiyle dolduruyor insanın… 

Bir tarafta karanlığın huzuruna sığınan insan

Öte yanda korkunç bir gecenin sabahına şükreden insan

Gündüzler geceler birbirini kovalayadursun

İnsanoğlu da bir halden bir hale

Oyalanmada biraz…

Rukiye Uçar, 27 Aralık 2017 Çarşamba…

Capture

Bir gün doğumu kadar muazzam bir tablosun

Karşımda duruyorsun bütün albenin ile.

Bir gün doğumu kadar kısa

Gelip geçiyorsun hayatımdan.

O geçiş ki unutturuyor geçmiş kederleri

O geçiş ki anlamlandırıyor aldığım her nefesi

O geçiş ki bir gün doğumu kadar kısa

Bir gün batımı kadar hüzünlü

Ve yalnız…

Bir varsın, sonra bir yoksun

Gelip geçiyorsun hayatımdan

Bir gün doğumu kadar muazzam

Ve apansız…

-Rukiye Uçar, 20.12.2017

 

Şükür Tanrıya

Doğurdu çocuğunu bir anne,

Gitti tarlaya.

Yedirdi çocuğunu bir anne,

Gitti fabrikaya. 

Uyuttu çocuğunu bir anne 

“Gel” dedi kocası, “Karımsın, helalimsin”

Aynaya baktı bir anne,

Güzelliğini farketmedi bile

Aynanın kenarındaki lekeyi gördü,

Başladı silmeye.

Ömrü tükendi bir annenin,

“Ne güzel günler gördüm” dedi,

“Şükür tanrıya.” 

-Rukiye Uçar, 10 Aralık 2017, Pazar…